तिम्रो यादमै रातहरु कटाएर आँए
भेट्न भनेर फूल फूलाएर आँए ।
बगानमा भमरले मालीलाई टोक्दा
उसकै लागि माथ झुकाएर आँए ।
खोजी गरेको योवन उतै जाँदा
तिमी सामु कसम फुकाएर आँए ।
चुलिएको जोवन त्यो नजरमै ढल्दा
आखिर तिम्रो सबै दोष खेपेएर आँए ।
तिमीलाई नै भुल्न म थोरै पिउथे,
आखिर पीडा सेकाउन ताप लगाएर आँए ।
चाँदरमा अल्झिएको एकोहोरो त्यो मन
रिपुहरुकोआहाल भित्र बगाएर आँए ।