समाचार सारांश
Generated Using AI
- परदेशमा बितेको जीवनले आफ्नोपन, आमा र सपनाको गहिरो अभाव महसुस गराएको छ।
- पीडा, एक्लोपन र संघर्षबीच जीवन सजायजस्तो बनेको अनुभूति व्यक्त गरिएको छ।
- तर अन्त्यमा सानो आशाको उज्यालो समातेर अघि बढ्ने प्रयास देखिन्छ।
यो सारांश AI द्वारा सिर्जना गरिएको हो।
घरको आँगन छोड्दा घाम नै अस्ताए जस्तो भयो,
मेरो भाग्यको जून पनि बादल मै हराए जस्तो भयो ।
आमाको सम्झना धुपझैँ मुटुभरि सल्कि रहन्छ,
तर परदेशको हावाले त्यो सुवासै उडाए जस्तो भयो ।
मेरो सपना चिरिएको पतंग झैँ आकाशमा अल्झियो,
डोरी त आफ्नै हातमा थियो, तर कसैले काटे जस्तो भयो ।
भीडको सागरमा बगिरहेछु निर्जीव काठझैँ,
किनारै नदेखिने यो यात्रा सजाय जस्तो भयो ।
दिनहरू फलामका सिक्री बनेर खुट्टामा बाँधिए,
रातहरू काँडाको ओछ्यान झैँ मुटुमाथि छरिए जस्तो भयो ।
हासो त केवल मुखमा कोरिएको चित्र मात्र रह्यो,
भित्रको पीडा ज्वालामुखी झैँ सल्किए जस्तो भयो ।
आशा भने टाढाको टिम्टिमे ताराझैँ बाँकी छ,
त्यसैको उज्यालो समाएर अँध्यारो पार गरिए जस्तो भयो ।
आहा सारै मिठो शब्द हरु
Contextual and heart touching poem Padam sir! Keep it up ahead!!!